Terwijl tientallen grote, donkerbruine waterbuffels een voor een het beekje oversteken, heeft buffelboer Kenan Satici over elk beest wel een feitje te vertellen. “Dat is onze enige stier, die we elke twee jaar vervangen. Deze buffel is zwanger. Kijk, dat is een van onze oudste buffels, meer dan dertig jaar oud. Deze weegt denk ik rond de 650 kilo.”
Het is 9 uur ’s ochtends en de zon brandt al fel aan de hemel. Een paar buffels zoeken een koel plekje in het water. Waterbuffels kunnen niet goed zweten en hebben daarom water nodig om af te koelen. Een tiental andere dieren uit de kudde laat zich even verderop zakken in een modderpoel. Die graven ze zelf met hun hoorns, legt Satici uit.
Nadat ze in de ochtend met de hand worden gemolken, lopen de 240 waterbuffels van Satici elke dag een route van zo’n vijf kilometer door deze waterrijke weilanden, tot ze de buitenwijken van Istanbul bereiken. Een herder zorgt ervoor dat ze ’s avonds allemaal weer terugkeren naar de stal.