Uitgedost in traditionele kleding dansen duizenden Koerden in een grote kring uitbundig mee met de luide muziek. Ze houden elkaars handen vast en bewegen hun schouders ritmisch op en neer. Overal zijn de kleuren groen, rood en geel te zien, de nationale kleuren van het volk zonder land.
Niet iedereen is van het dansen op dit evenemententerrein in Diyarbakir, de Koerdische ‘hoofdstad’ in het zuidoosten van Turkije. Latif Kandemir zit liever met een paar vrienden in het gras voorgedraaide sigaretten te roken. Toch is dit een belangrijke dag voor hem: al meer dan dertig jaar viert Kandemir in Diyarbakir het begin van de lente, tijdens Newroz een feestdag die het begin van de lente symboliseert en gevierd worden door volkeren van Turkije tot Afghanistan.
Alleen in de jaren negentig was Kandemir er één keer niet bij, omdat hij vanwege politieke redenen in de gevangenis zat. Voor de 58-jarige man (grijs haar, grote donkergrijze borstelsnor) is Newroz meer dan een feestdag. “Het is een vorm van rebellie, van opstaan voor onze vrijheid.”
Newroz heeft voor meer Koerden een sterke politieke dimensie, zeker nu een vredesproces tussen de Koerdische Arbeiderspartij (PKK) en de Turkse regering gaande is. De PKK vecht al decennia een gewapende strijd uit voor Koerdische autonomie. Het is inmiddels een maand geleden dat leider Abdullah Öcalan zijn organisatie vanuit de gevangenis opriep om de wapens neer te leggen en zichzelf op te heffen.
Sindsdien zijn er echter twijfels over de oprechtheid van de regering gerezen. Zo bombardeert Turkije nog steeds de Koerden in noord-Irak (waar de PKK-strijders hun toevlucht hebben gezocht) en noord-Syrië (waar een PKK-gelieerde militie de dienst uitmaakt). Het roept de vraag op of er op dit moment wel met de regering van president Recep Tayyip Erdogan te onderhandelen valt over vrede. Veel Koerden in het zuidoosten van Turkije zijn sceptisch. Niemand wil oorlog, maar vertrouwen in het proces en de motieven van de regering hebben ze allerminst.
Lees het hele verhaal in Trouw.