Terwijl Ceylan Ertörer door haar wijngaard loopt, kan ze het niet laten hier en daar een druif te plukken. De wijnranken tekenen het glooiende landschap van Urla, aan de westkust van Turkije. Ertörer Diaz Leon, zoals haar volledige naam luidt, stopt een blauwe syrah-druif in haar mond.
“Ik kan het niet helpen”, lacht ze. “Maar deze druiven zijn eigenlijk niet om te eten. Ze zijn klein, hebben een dikke schil en een hoog suikergehalte. Het zijn de perfecte druiven om wijn van te maken.”
Na een wandeling door de wijngaard neemt Ertörer plaats op het terras van Hus Winery, dat ze in 2018 opende met haar Chileense man Juan Diaz Leon. Ze wijst in de verte. “We begonnen de eerste kleine wijngaard op de plek waar mijn moeder eerder druiven had geplant.”
Turkije is een van de grootste druivenproducenten ter wereld en kent 1400 inheemse soorten. Het zou een van de eerste plekken zijn geweest waar druiven werden gekweekt om wijn van te maken. Toch wordt op dit moment slechts 3 procent van de druivenoogst gebruikt voor wijnproductie. De rest wordt verkocht om op te eten of verwerkt tot rozijnen of druivenmelasse. Een generaties nieuwe wijnmakers wil daar verandering in brengen.
